31, ఆగస్టు 2011, బుధవారం

లిబియ సింహం గడాఫీని పాశ్చాత్యులు వెంటాడడం వెనక దాగిన నిజాలు..

Truth behind attack on Libya's Gaddafi.. a friend's message...

I stayed in Libya for eight years. My wife used to treat the woman who was the wife of so called "Ustad of Gaddafi", M. Mohammed Khalil. He rarely visited any foreigner's house but did come to our house on some occasions. We were frequent visitor to his house. We knew many who were very close to Gaddafi and who actually provided Gaddafi the money to get educated as he came from a poor family. I do not think if any Arab or Muslim leader other than Mustafa Kemal Ataturk can be compared with him. All the money Libya made went in to building schools, hospitals, agriculture. I was the expert member in the medical board awarding pension and all poor and destitute were given pension. Infrastructure was superb and with 10 per cent of our salary we paid house rent, for the best food, the petrol and electricity. No murders, thefts, or muggings. Traffic cops won't spare even the most influential.

He argued the present form of democracy was a sham as the one who wins, gets just 15-20 per cent vote and does not truly represent the wishes of the people. Top bureaucrats were instructed to keep the rooms open so that any one could walk in. Rice, sugar, flour, oil, salt, and butter, were subsidized so that poor did not suffer. Sugar and flour cost just paise a kilo so much so that we used to buy a 100 kg sack of sugar. The people were boisterous and rough in behaviour but generous. Great respect was given to Indians specially the doctors. The real surprise was when ever I walked in to the room of my health minister, he will half get up as a mark of respect. I have never seen that happening any where in India. The bureaucrats were very courteous.

Gaddafi was a ruthless leader and I once asked a highly educated Palestinian surgeon how come Gaddafi behaved like that? His answer was "most Libyans either had no education or were poorly educated, and some were religious bigots. Giving them freedom might create chaos" That is the way they need to be ruled over. Something akin was said by Subhash Bose who had said if he became the ruler he will put India under dictatorship for 10 years. I have heard that but can not say with certainty if that was so.

No purda and no Talaq by repeating the words three times. Both had to agree to secure separation. He was some what anti rich and very rightly as the rich usually exploit. There may be exceptions.
It is a sad day as the western media and governments for the sake of petrol have conspired to oust him. He was opposed to their dictates of selling cheap oil.

His only fault was that he did support many terrorist groups in Philippines, and other places as he was a revolutionary to the core and treated them and regarded these terrorists as an exploited and suppressed lot. He has been vilified by western media like Saddam Hussein. Many times more lives have been lost after Saddam was removed. He was also ruthless and ruled with iron hands. One can see how difficult it is to contain violent people and some times means may be wrong but the end justifies that. History is written by powerful and victors not by the vanquished. So west may pour vitriol on Gaddafi.
There were bigger tyrants than Gaddafi and Saddam. Idi Amin of Uganda and Bokasa of Central Africa but they were left undisturbed as they had no oil.

I once asked one of my friends brother in Libya who was a professor and renowned pediatrician in a tertiary care Zurich hospital telling him how lucky Arabs were to have such a wonderful life with petrol dollars. His answer keeps ringing in my ears. He quipped “ I wish we had no oil as the west has made our lives miserable for the sake of oil. Our ancestors had no petrol but were a happy lot
The truth of the matter is, if any country in the world has any precious commodity or natural wealth that can make the living for westerns better, the Anglo-Saxons will make their life hell, and will plunder, create chaos and get a foot hold to enslave that country.

For those who understood Gaddafi, it would be difficult to have a brave person like him again, who single handed took on these western barbarians and never surrendered to them.
Where ever he is, and if he is, I wish him all the best.
T K Joshi

28, ఆగస్టు 2011, ఆదివారం

జీతెన్ మరాండీ ఉరిశిక్షను రద్దు చేయాలి..

Jiten Marande Vurisiksha Raddu - Vv-13!7!2011(1)

15, ఆగస్టు 2011, సోమవారం

భ్రమలొద్దు అన్నా..

అనుభవంలోకి వస్తేనే కానీ వ్యవస్థ లోని నిరంకుశత్వం బోధపడదు. అన్నాహజారే లాంటి వాళ్ళు ఇన్నాళ్ళు వ్యవస్థలోని భాగాలుగా NGO సంస్థల ప్రతినిధులుగా ఏదో బాగు చేసేస్తున్నామన్న భ్రమలలో తాముండి జనాలను మభ్యపెట్టారు. ప్రజలను ఉద్యమాలనుండి వేరు చేయడానికి తమ వంతు కృషి చేసారు. ప్రజాపోరాటాలను వ్యతిరేకించారు. సంస్కరణ వాదంతో కేన్సర్ వ్యాధికి పలాస్త్రీ వైద్యం చేయబూనారు. అలాగే రాజ్యహింసకు వ్యతిరేకంగా జరిగే పోరాట రూపాలను తీవ్రవాద ముద్ర వేయడంలో దోహదపడ్డారు. దీంతో కార్పొరేట్ పాలకులకు తమ కౄర పాలనకు వెన్ను దన్ను లభించడంతో ఇటువంటి వారిని తమ మీడియా ద్వారా ఆకాశానికెత్తేసారు. అలాగే వీళ్ళ ద్వారా ప్రజల పోరాట పటిమను అణచివేయడానికి సంక్షేమ పథకాల ముసుగులో లక్షల కోట్ల రూపాయలు అభివృద్ధి ముసుగులో దోచుకున్నారు. వ్యవస్థలోని ఉపరితలాంశాలను చూపుతూ మూలాలను దాచిపెట్టే ప్రయత్నాలకు వెన్నుదన్నుగా నిలిచారు. దాంతో వీళ్ళకి రామన్ మెగసేసేలు, భారత భూషణాలు లభించేసరికి తమను తాము హీరోలమనుకున్నారు.

పాలక వర్గాలకు వ్యతిరేకంగా మాటాడితేనే ఏమవుతుందో, ఆఖరికి 'సత్యాగ్రహం' లాంటిది చేద్దామన్నా, నిరసన తెలుపడానికి నలుగురు కూడుదామన్నా అనుమతులు దొరకకపోవడం అరెస్టులు చేయడానికి సైతం రాజ్యం ముందుకు వస్తుండడటంతో ఇన్నాళ్ళు రాని అసహనం, కోపం ఆక్రోశం బయటపెడ్తున్నారు. న్యాయవాదులు, మాజీ ఐపిఎస్ లకు కాళ్ళూ చేతులు ఆడటంలేదు. ఇన్నేళ్ళుగా సామాన్య గిరిజనం, బహుజనం అనుభవించిన నిరంకుశత్వం ఎంత తీవ్రమైనదో తెలిసివస్తోందా?

తాము అవినీతి పరులుగా పదిమందిలో పాలకవర్గాన్ని నిలుపుదామనుకుంటే మీరూ గురివింద గింజలే అని చూపుతున్న పాలకవర్గాన్ని చూస్తే నవ్వొస్తోంది..మరో వైపు అసహ్యమేస్తోంది..

5, ఆగస్టు 2011, శుక్రవారం

కా.సరోజ్ దత్తా స్మృతిలో...

ఈ దేశ ప్రజల విముక్తి కొరకు ప్రాణాలర్పించిన మొదటి రాష్ట్ర కమిటీ నాయకుడు (అవిభక్త సి.పి.ఐ.ఎంల్ పార్టీ), కవి, రచయిత కా.సరోజ్ దత్తా అమరుడైన దినం.

కా.సరోజ్ దత్తా వెస్ట్ బెంగాల్ లోని జెస్సోర్ లోని భూస్వామ్య కుటుంబంలో పందొమ్మిది వందల పద్నాలుగు లో జన్మించారు. కలకత్తా యూనివర్శిటీలో ఇంగ్లీషులో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేసాక అమృతబజార్ పత్రికలో నలభైల ప్రాంతంలో చేరారు. ఆ తరువాత పూర్తికాలపు కార్యకర్తగా భారత కమ్యూనిస్ట్ పార్టీలో 'స్వాధీనత' సంఘంలో చేరారు. 'పరిచయ్' అనే సాంస్కృతిక పత్రికకు సంపాదకునిగా కూడా పనిచేసారు.

అరవై రెండులో కా.సరోజ్ దత్తా కా.చారుమజుందార్ను జైలులో కలిసారు. ఆ తరువాత సిపిఐ నాయకత్వపు డెంగీ సిద్ధాంతానికి వ్యతిరేకిస్తూ మార్క్సిస్ట్ పార్టీలో అరవై నాలుగు చీలిక సందర్భంగా చేరారు. కానీ ఈ నయా రివిజనిస్ట్ నాయకత్వం అనుసరిస్తున్న కృస్చేవ్ మార్గాన్ని వ్యతిరేకించి సుశితల్ రాయ్ చౌదరి, అసిత్ సేన్ వంటి వారితో కలిసి మార్క్సిస్ట్ లెనినిస్ట్ స్టడీ సెంటర్ ను నయా రివిజనిస్టులకు వ్యతిరేకంగా ఏర్పాటు చేసారు. ఆ తరువాత నక్సల్బరీ పోరాట ఉధృతితో మార్క్సిస్ట్ పార్టీ బహిష్కరణకు గురయ్యారు.

ఎఐసిసిఆర్, సిపిఐ ఎం.ఎల్. పార్టీల ఏర్పాటుకు కా.సరోజ్ దత్తా ముఖ్యభూమిక పోషించారు. కా.చారుమజుందార్ నాయకత్వాన్ని బలపరుస్తు, పార్టీ అంతర్గత సైద్ధాంతిక చర్చలలో ప్రధాన భూమిక వహించారు.

పందొమ్మిది వందల డెబ్భై ల ప్రాంతంలో రాజ్యానికి మోస్ట్ వాంటెడ్ ప్రజా నాయకుడుగా మారారు. వారికి ప్రధాన శతృవుగా ప్రజల పక్షాన పోరాడే ముఖ్య నాయకుడిగా ప్రజల గుండెల్లో చోటు సంపాదించారు. రాజ్యం ఆగస్ట్ ఐదో తారీఖున డెబ్భై ఒకటో సం.లో కా.సరోజ్ దత్తా ను రహస్యంగా పిరికిపందలా చంపింది.

దేశబ్రతి పత్రికలో 'పత్రికార్ దునియార్' అని రాసిన పత్రం ఎం.ఎల్. రచనలలో గొప్పరచనగా నేటికీ గుర్తింపబడుతోంది..

ప్రజా నాయకుడైన కా.సరోజ్ దత్తా ప్రజల గుండెల్లో ఎప్పటికీ చిరంజీవి. అమర్ రహే కా.సరోజ్ దత్తా...